هزار بار در هزار بار نوسان خاطره است بر تن ستارخان!هزار بار دیگر درهزار روز متوالی دیگر خاطراتم را که در گلوی ستارخان گیر کرده است مرور میکنم.اصلا سروته دنیادر یک امتداد درستارخان بهم میرسند.جای پارک چشم های کلاغ ات،ردکاترپبلار هایت در پیاده روهای ولیعصر شاید هم تیم برلن یا شایدم کیکرز!چه فرقی میکند وقتی تو در انتهای عقربه ها گیر کرده ای تویی که در کافه های گرم شمشک سرخوش میخندی.اصلا اسمت هم بین فاصله ی لحظه ی بودن و نبودنت وسکوت های بی وقفه ات جامانده است،اما در کمال هیجان میلرزد!همچون ارتشی آماده به خدمت.توآغوش زنی رادرساعت 6صبح کم داری و سرت دنبال خیسیه نیمه شبه زن طبقه ی پائینی است و دستت پی فتح قله های زن جوانی است که حرم گرمای وجودت بی تابش کرده(وآن زن جوان من نیستم!)تویی که با وجود روح اسکیمویی ات درراس قطبین برای خودت استوای بی نظیری هستی .تو اصلا بخار منجمد شده ی مبهوت گرگی هستی که به سورتمه ای از جنس خودش(آزاده)بسته شده است.من هم،هم آغوش صادق میشوم ودراوج عروج با هم سقوط میکنیم،به گه میکشیم حقیقت های نهیلیسم را،برباد میدهیممکتب نیچه را.اصلا نوبتی با من و فروغ میخوابد(ما هوو های خوبی هستیم!)نوبتی فاتح قله های زنانه میشود وقتی من با راک به خواب میروم و مارلبرو های پایه بلندم رانخ به نخ مرتب میکنم و سلامتی چخوف مینوشم و شوپنهاور را به خاطر آلت بلندش تحسین میکنم.منی که حدود 3صبح به وقت پاریس برمیخیزم از بسترم و دیوانه وار پی بوی شال گردنت در خیابان37ام پرسه میزنم وبا بطری ای شراب سیب طعم لب هایت را یواشکی مزمزه میکنم اصلا درهمان خیابان37ام جا میمانم.توایفلی داری به نرمیه پوستت که پی اش بین بیضه هایت محکم شده است و من هم اورستی که قله هایش از هر نرمی نرم تر است و خیسی ای چسبناک دارم شیرینتر از هرشیرینی.دیدی،یادت هم بیارم باز هم یادت نیست که یادم هست از سیگارو اسپرسو بدت می آید!

                                            شاسوسا شهریور90